Wstęp Ojczyzną moreli jest Azja. Pierwsze wzmianki o uprawie tego gatunku datują się z czasów pa­nowania cesarza chińskiego Ju (2198 r. przed n.e.). W Polsce pestki moreli znajdowano wraz z pest­kami brzoskwiń w wykopaliskach z VIII wieku n.e. Morele były uprawiane wówczas przy ścia­nach, głównie w zachodnich i południowych re­jonach kraju. W wieku XVI drzewa morelowe były już powszechnie znane, czego dowodzi po­lecenie króla Stefana Batorego wysadzenia w ogrodzie królewskim w Łobzowie pod Krako­wem 100 drzew morelowych (na 1450 drzew ogó­łem). Obecnie uprawa moreli jest najbardziej roz­powszechniona między 30° południowej a 52° północnej szerokości geograficznej; w uprawie amatorskiej spotyka się morelę nawet do 61° północnej szerokości geograficznej (np. w Nor­wegii). Największymi ośrodkami produkcji to- 160 warowej moreli są Włochy, Węgry, Rumunia, Bułgaria i Jugosławia. W krajach południowych, jak np. w Meksyku czy w Brazylii, morele uprawia się również w górach. We Francji i Szwajcarii spotykamy się z uprawą moreli na terenach wzniesionych około 1400 m n.p.m., w Pamirze do 3000 m, a w Himalajach nawet do 4000 m. W Polsce morele uprawiane są zarówno w sa­dach, jak i w ogrodach przydomowych oraz na działkach. Należy stwierdzić, że coraz więcej mieszkańców miast interesuje się uprawą more­li, owoce ich bowiem są bardzo wartościowe, a nie dla wszystkich dostępne z powodu wyso­kiej ceny. W małych ogródkach morele mogą być upra­wiane wszędzie z wyjątkiem podmokłych gleb torfowych i kotlin — zastoisk mrozowych, natomiast sady morelowe należy zakładać na odpowiednio wybranych terenach.