Melon i kawon (inaczej arbuz) należą do grupy roślin warzywnych, których owoce spożywane na surowo mają dużą wartość odżywczą i dosko­nały smak. W krajach o cieplejszym klimacie stanowią one w upalne dni lata wartościowe uzupełnienie pożywienia. W ZSRR, gdzie melon i kawon są uprawiane masowo, spożywa się ich owoce w stanie suro­wym oraz w postaci przetworów: tzw. miodu melonowego i kawonowego, cykat, marynat, suszu. Z nasion kawona wyciska się olej. Ka­wony pastewne, podobnie jak dynie, są świetną paszą dla inwentarza, a mogą być przechowane do nowych zbiorów. W Polsce spożywamy mało melonów i kawo­nów, przywożone bowiem z zagranicy są trudno dostępne, a uprawa ich u nas jest ryzykowna ze względu na niezbyt odpowiedni klimat. Zwłaszcza w lata chłodne i deszczowe melony, a jeszcze bardziej kawony, nie udają się w uprawie gruntowej. Jednak w czasie sprzyjają­cej pogody możemy mieć dobre wyniki uprawy tych roślin na działkach i w ogrodach przydo­mowych, nie należy więc zniechęcać się chwi­lowymi niepowodzeniami. Zawodzą nieraz także pomidory i ogórki, ale zdarza się to coraz rza­dziej, ponieważ wyhodowaliśmy krajowe od­miany i opracowaliśmy agrotechnikę dostoso­waną do naszego klimatu. Nauczmy się również uprawiać melony i kawony, aby móc spożywać je częściej. Uprawa ich może dać dobre wyniki tylko wtedy, gdy będziemy mieli własne cenne odmiany, bardziej dostosowane do naszego kli­matu.